Posts filed under ‘Fundamental Analysis’

Fundamental Analysis #Capital : What is Q.I.B?

      முதலில் நான் மறந்து போய்விடுவதற்குள் Q.I.B.  என்றால் என்னவென்று சொல்லிவிடுகிறேன்.  Qualified Institutional Buyer  என்பது தான் அர்த்தம்.

       நிப்டியில் இருக்கும் யுனிடெக் குழுமம் Q.I.Bக்கு சில இலட்சம் பங்குகளை விற்றது என வணிகசெய்தித்தாட்களில் படித்திருப்போம். இதனால் அப்பங்கின் விலை ஏறுமா? அல்லது இறங்குமா?  இது போன்ற கேள்விகளுக்கு பதில் காண்பதற்கு முன்னால் Q.I.B என்றால் என்ன என்பதை சற்று விளக்கமாக பார்ப்போம்.   இனிவரப்போகும் காலங்களில் இவர்களின் பங்கு பெரிய அளவில் இருக்கும் என்பதால் இவர்களை பற்றி அடிப்படையாக தெரிந்துக் கொள்ளளலாம்.  மிக அடிப்படையாகவே விளக்க முயற்சிக்கிறேன்.  தெரிந்தவர்கள் விலகிக் கொள்ளலாம்.

       ஒரு எளிய உதாரணத்தின் மூலமாக புரிய வைக்க முயற்சி செய்கிறேன். 

       நீங்கள் கல்லுாரியில் படிக்கும் ஒரு கட்டழகு வாலிபர் (குழுமம்)  என நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்.  ஒரு புதிய தெலுங்கு படம் பக்கத்தில் உள்ள மல்ட்டிப்ளக்ஸில் வந்திருக்கிறது.  நீங்கள் படித்துக் கொண்டிருப்பதால் உங்களிடம் ரொக்கம் இருக்காது (வேலைவெட்டி எதுமில்லாமல் இருப்பதால்). நீங்கள் அப்படத்தை பார்க்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறீர்கள் (குழுமத்தின் ஆரம்ப கட்ட முயற்சிகள்).

      உங்கள் பெற்றோர்களிடம் பணம் கேட்கின்றீர்கள்.  உடனே கொடுத்து விடுவார்களா?  அவர்களின் கேள்விகளுக்கு நீங்கள் பதில் சொல்லியே ஆகவேண்டுமல்லவா? அந்த தெலுங்கு திரைப்படம் (தலைப்பு : ” நீ வான்னு சொன்னா நாந் வரமாட்டேன்னா சொல்லப்போறன்” என்கிற மாதிரி இருக்கும்) உங்களின் மேற்கல்வி தொடர்பாக எவ்வாறு உபயோகமாக இருக்கும் என்பதை விளக்கி சொல்லி, பணமும் பெற்று விடுகிறீர்கள் (இதுதான் ஐபிஓ).

       உங்களை பார்த்து ரொம்ப நாட்களாக ஒரு மாதிரி சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் உங்கள் காலேஜில் படிக்கும் ஒரு பெண் தீடிரென உங்கள் அருகில் வந்து, படபடவென கண்களை சிமிட்டிக் கொண்டே தானும் அப்படத்தை பார்க்க விரும்புவதாகவும் கூட்டிட்டுப்போ என்கிற ரீதியில் உங்களிடம் சொல்கிறாள்.  (புதிய சந்தர்ப்பங்கள் வருங்காலத்தில் இலாபத்தினை அள்ளித் தரக்கூடிய சந்தர்ப்பங்கள்)

        உங்களிடம் இருக்கும் பணம் போதாது (மூலதனம்) என்ற நிலையில் இந்த நல்ல சந்தர்ப்பதை நழுவவிடக் கூடாது என முடிவு செய்து மேற்க்கொண்டு கொஞ்சம் பணம் (கூடுதல் மூலதனம்) திரட்டும் முயற்சியில் இறங்கி விடுகிறீர்கள்.

     உங்களுக்கு இருக்கும் வாய்ப்புகள் :

     1) பெற்றோர்களிடமே மீண்டும் பணம் கேட்பது (ரைட்ஸ் இஷ்யூ). 

             இதில் சில பாதகங்கள் உள்ளன.  நீங்கள் கடந்த செமஸ்டரில் நல்ல மதிப்பெண்கள் (காளைச் சந்தை) எடுத்திருந்தீர்களானால் தைரியமாக கேட்கலாம்.  உங்களை பற்றிய சில சரியான வதந்திகள் (குழுமத்தை பற்றிய வதந்திகள்) ‘எதிர்த்த வீட்டு கார்த்தியோட சேந்துக்கிட்டு தெரு முனையில சிகரெட் பிடிக்கிறியாமே?’  ஏகப்பட்ட கேள்விளுக்கு (செபி கேட்கும்) பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்.

        2) உங்கள் கைக்கடிக்காரத்தினை அடகு வைத்தல் அல்லது விற்றல் (நிறுவனர் பங்குகளை அடகு வைத்தல், வாரண்ட் வெளியிடுவது)

       3) உங்கள் நண்பனின் கைக்கடிக்காரத்தினை அடகு வைத்தல் (சில குழுமங்கள் இது மாதிரியும் செய்திருக்கின்றன  அதைப் பற்றி பிறகு பார்க்கலாம்)

      4) வேறு ஒரு பசையான பார்ட்டிக்கிட்ட நிலைமையை சொல்லி பதிலுக்கு வேற ஏதாவது பண்றேன்  (உன் ஆளுக்கு லவ் லட்டரு நான் கொடுக்குறேன், பரிட்சையில் பிட்டு தயாரித்து தரேன் இது போன்ற உதவிகள்) என வாக்குறுதி கொடுத்து பணம் வாங்குதல்.  இந்த பசையான பார்ட்டித்தாங்க Q.I.B.

       இந்த உதாரணம் மேலும் மோசமான கட்டத்திற்கு போகும்முன் நிறுத்தி விட்டு, இவர்களால் என்ன இலாபம் என பார்க்கலாம்.

      பேருக்கேற்றபோல் ஆள் பசையான பார்ட்டி என்பதால் ஏகப்பட்ட கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல தேவையிருக்காது.  பார்ட்டியும் இது போன்ற விஷயத்தில் கெட்டிக்கார ஆளுங்கறதால டக்குன்னு விஷயத்தை புரிஞ்சிக்கும்.  அழகான பொண்ணே வந்து சினிமாவுக்கு கூப்பிடுதுன்னா சும்மாவா? நல்ல சந்தர்ப்பம் அல்லவா? 

       பெற்றோர்களுக்கும் (முதலீட்டாளர்களுக்கும்) நிறைய விளக்க வேண்டியதில்லை.  குறைந்த கேள்விகள் (செபியின் விதிகள் அவ்வளவாக கடுமையாக இந்த விஷயத்தில் இருப்பதில்லை).

         கடுமையான விதிகள் இதற்கு வேண்டுமா?  எவ்வாறு கூடுதல் முதலீட்டினை திரட்டுக்கிறார்கள்?  இதனால் குழுமத்தின் எதிர்காலம் எவ்வாறு இருக்கும்?  பங்கு சந்தையில் உடன் ரீயாக்ஷன் எவ்வாறு இருக்கும்? என்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் அடுத்த பகுதியில் இன்னும் விளக்கமாக பார்க்கலாம்.

May 4, 2009 at 7:27 pm 10 comments

#6 Fundamental Analysis-Capital II

     குழுமம் ஒவ்வொரு நிதியாண்டு (Financial Year)  முடிவிலும் அதன் பங்குதாரர்களுக்கு ஆண்டு கணக்கறிக்கையை (Balance Sheet & Profit & Loss Account)  கொடுக்கவேண்டும். நிதியாண்டு முடிவில் பெற்ற இலாபத்தில் எவ்வளவு ஈவுத்தொகையைாக (Dividend) வழங்க போகிறது, மீதியுள்ள இலாபத்தை என்ன செய்ய போகின்றது என்ற விவரங்கள் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். இலாபம் பெற்றவுடனேயே ஈவுத்தொகை வழங்க வேண்டுமென்ற கட்டாயமில்லை. பொதுவாக முதல் ஐந்தாண்டுகளில் பெறும் இலாபத்தை ( இலாபத்தில் மிகச் சிறிய சதவீதம் மட்டுமே ஈவுத் தொகையாக வழங்கப்படும்) மீதியை குழும ரிசர்வ் தொகையில் (Reserves & Surplus) சேர்த்துவிடுவார்கள்,  குழும விரிவாக்கத்திற்கு உதவும் என்பதால். இந்த நிலையும் தற்போது மாறி வருகிறது. முதல் ஆண்டிலேயே ஈவுத் தொகை வழங்க ஆரம்பித்த குழுமம் என்ற விளம்பரத்திற்காக சில குழுமங்கள் ஈவுத் தொகை முதல் இலாபத்திலேயே வழங்க ஆரம்பித்து விடுகின்றன.

       ஒரு குழுமம் குறிப்பிட்ட அளவு முலதனத்துடன் தொடங்கி, விற்பனையை பெருக்கி நன்றாக வளர்ந்து வருகின்றது என்னும்போது, அக்குழுமத்தின் அடுத்த நடவடிக்கை என்னவாக இருக்கும்? தங்களுடைய விற்பனையை விரிவுபடுத்த, புதிய எல்லைகளை தொட, புதிய விற்பனை மையங்களுக்கு செல்ல வேண்டுமென தோன்றுவது இயற்கைதானே! குழுமம் ஆரம்பித்த சில வருடங்களிலே விரிவாக்கம் என்னும்போது அக்குழுமத்திற்கு பெரிய அளவில் ரிசர்வ் தொகை ஏதும் இருக்காது. அச்சமயத்தில் ஏற்கெனவே அனுமதிக்கப்பட்ட முலதனம் பற்றாது என்பதால், தேவைப்படும் முலதனத்திற்கு கீழ்க்கானும் வழிகள் முலம் மீண்டும் முலதனம் திரட்ட வகை செய்யும். 

 1) முலதனம் விரிவாக்கம் (உரிமை பங்குகள் (Right Issue))

    10 கோடி ருபாய் முலதனத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஒரு குழுமம் புதிய தொழிற்சாலை ஆரம்பிக்க/புதிய துறையில் இறங்க/மற்றொரு குழுமத்தை கையகப்படுத்தும் பொருட்டு கூடுதல் முலதனம் தேவைப்படின், புதியதாக தேவைப்படும் முலதனத்தையும் பங்குகளாக பிரித்து அதனை அக்குழும பங்குதாரர்களுக்கு ஒரு குறிபிட்ட விகிதத்தில் வழங்கும் முயற்சியே Right Issue எனப்படும்.  இதற்கு அக்குழுமம் அதன் நிர்வாகக் குழு உறுப்பினர்கள் மற்றும் செபி போன்ற அமைப்புகளிடம் அனுமதி பெற்றாக வேண்டும். மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட தேதியை தேர்ந்தெடுத்து அத்தேதியில் யாரிடம் அக்குழும பங்குகள் இருக்கின்றதோ, அவர்கள் இந்த உரிமை பங்குகளை வாங்க தகுதியுடையவர்கள் ஆவார்கள். உரிமை பங்குகள் வெளியீடும்போது சந்தை விலையை விட குறைவான விலை வைத்தே வெளியிடுவதால், உரிமை பங்குகளை வாங்குவதற்காக முதலீட்டாளர்கள் அக்குழும பங்குகளை விலையேற வைத்து விடுவார்கள். அக்குழுமமும் ஆரம்பத்தில் வெளியிட்ட பிரிமியம் விலையைவிட அதிகமாகவே வைத்து வெளியிடும். அந்த குறிப்பிட்ட தேதி முடிந்தவுடன் அக்குழும பங்குகளானது விலை குறைய வாய்ப்புள்ளது. மேலும், அந்த காலாண்டு முடிவுகள் சரியாக அமையாவிட்டால் மேலும் குறைய வாய்ப்புகள் உள்ளது. ஏனெனில், இலாபத்தை பங்கு போட நிறைய பங்காளிகள் வந்துவிட்டனர் அல்லவா! அந்த தேதியில் பங்குகள் வைத்திருப்பவர்கள் வீட்டு முகவரிக்கு ஒரு மாதம் அல்லது இரு மாதங்களுக்குள் உரிமை பங்குகள் கோரும் விண்ணப்பம் தபாலில் அனுப்பப்படும். வாங்க வேண்டுமென்ற கட்டாயமில்லாவிட்டாலும், சந்தை விலையை விட குறைவாக கிடைக்கும் பொழுது வாங்குவது கண்டிப்பாக இலாபம் தான் (நல்ல குழுமம் என்றால் மட்டுமே). 

      இங்கே இன்னொரு விஷயம் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். எனக்கு தெரிந்த நிறைய முதலீட்டாளர்கள் இம்மாதிரி உரிமை பங்குகள் வாங்க வாய்ப்பிருந்தும் வாங்காமல் விட்டுவிட்டனர். அதற்கு அவர்கள் சொன்ன காரணம் என்னவென்றால், உரிமை பங்குகள் கோரும் விண்ணப்பமானது மிக சிக்கலான மொழியில் இருந்ததது என்றும், அதனை Fill up செய்ய தங்களுக்கு தெரியவில்லை என்றும், அதனால் போனால் போகின்றது என்று விட்டுவிட்டதாகவும் கூறியிருக்கின்றனர். இது பற்றி உங்கள் யாருக்காவது ஏதேனும் அனுபவங்கள் இருந்தால் இங்கு பகிர்ந்து கொள்ளலாம்.

     உதாரணத்திற்கு, டாடா மோட்டார் (Tata Motors)  குழுமம் உரிமை பங்கு வெளியீடாக ஆறு பங்குக்கு ஒரு பங்கு (1:6) என்ற விகிதத்தில் ருபாய் 295/- வீதம் வெளியிட்டது. டாடா மோட்டார் குழும பங்குகளை 09.09.2008 அன்று வைத்திருப்பவர்கள் அனைவரும் இதில் பலன் பெறலாம்.

September 21, 2008 at 10:25 am 1 comment

#6 Fundamental Analysis – The Capital I

     ஒரு குழுமத்தின் கணக்கு அறிக்கையினை (Accounting Statement)  பார்க்கும்பொழுது அவற்றின் அடிப்படையாக இருப்பது குழுமத்தின் முலதனம் (Capital) எனலாம். ஒரு குழுமத்தின் சந்தை விலையானது அக்குழும முலதனத்தின் அடிப்படையிலேயே நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இதை பற்றி முழுவதும் தெரிந்து கொண்டோமென்றால், இத்தொடரின் முதல் பகுதியில் நான் கேட்ட ஒரு கேள்விக்கு பதிலும் கிடைக்கும். ரு.2/- முக மதிப்பு கொண்ட எல் & டி பங்கின் சந்தைவிலை ரு.2600/- (01-09-2008 அன்றைய மதிப்பில்).

      ஒரு குழுமம் ஆரம்பிக்கப்படும்பொழுது, அதற்கு எவ்வளவு முலதனம் தேவைப்படும் என்பதை அதன் நிறுவனர்கள் முடிவு செய்கின்றார்கள். அதனை முடிவு செய்தபின்னர், அத்தொகையினை ரு.10/- என்ற முக மதிப்பில் பங்குகளாக பிரிக்க முடிவு செய்கின்றனர் (பொதுவாக துவங்கப்படும் குழுமங்களின் முக மதிப்பு ரு.10/- என்ற அளவிலேயே பிரிக்கப்படும். ஆனால் சில குழுமங்கள் ரு.100/- என்பது போல மதிப்புகளிலும் பிரிக்கப்படும். சந்தையில் Liquidity குறைவதால் கூடுமானவரை அனைத்து குழுமங்களும் ரு.10/- என்ற முக மதிப்பு அளவிலேயே பிரித்து விடுகின்றன. சந்தையில் சில பழைய குழுமங்கள் ரு.100/- முக மதிப்பிலேயே இன்னும் விற்பனையாகின்றன. உதாரணத்திற்கு ஜண்டு பார்மா (Zandu Pharma) ,ஸ்டேட் பேங்க் ஆப் திருவாங்கூர் (State Bank of Travancore) முதலியன) அவ்வாறு பிரிக்கப்படும் பங்குகளின் பெருன்பான்மையை நிறுவனர்களே தங்கள் பெயரில் வைத்துக் கொள்வார்கள். இதில் பெருன்பான்மை என்பது 51% சதவீதம் என்றாலும், சில குழுமங்களில் இந்த சதவீதம் 30-48% என்ற அளவிலேயே இருக்கும். மீத சதவீதத்தில் பெருன்பான்மை வரக்கூடிய சதவீதத்திற்கான பங்குகளை ஏதேனும் ஒரு நிதி நிறுவனத்தில் ஒரு மறைமுக ஒப்பந்தத்துடன் விற்று விடுவார்கள். இப்பங்குகளை வாங்கும் நிதி நிறுவனங்கள் விற்க நேரிடும் பட்சத்தில் முதலில் நிறுவனர்களை கலந்தாலோசித்துவிட்டு, அவர்கள் வாங்க இயலாவிட்டால் மட்டுமே சந்தையில் விற்க வேண்டும். கடந்த சிலமாதங்களுக்கு முன் ரிலையன்ஸ் கம்யுனிகேஷன் (Reliance Communications)  அதிபர் திரு அனில் அம்பானி தென்னாப்பிரிக்க தொலைதொடர்பு நிறுவனமான எம்.டி.என் (M.T.N.) -க்கு பங்குகளை விற்க நேரிட்டபோது, அவருடைய முத்த சகோதரர் இது குறித்து நீதிமன்றத்தில் தடையுத்தரவு வாங்கியது நினைவிருக்கலாம்.

      பொதுவாக அனைத்து குழுமங்களின் நிறுவனர்களும் அக்குழுமத்தின் மீது தங்கள் உரிமைகளை விட்டுக் கொடுக்காமலிருக்கும் பொருட்டு, அக்குழுமத்தின் பெரும்பான்மை பங்குகளை வைத்திருப்பார்கள். அவர்கள் காளைகள் சந்தையில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதம் விற்றுவிட்டு, கரடிகள் சந்தையில் மீண்டும் அவற்றை வாங்கி விடுவார்கள். இதிலிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், முதல் ஒரு கோடி சம்பாதிப்பது மட்டுமே கஷ்டம், அடுத்த கோடிகள் வெகு எளிதில் வந்துவிடும். மேலும் கரடிகள் சந்தையிலும், அவர்கள் அப்பங்கினை சந்தையில் வாங்கும்போது அப்பங்குகள் ஒரு குறிப்பிட்ட சதம் மேலேறே வாய்ப்புகள் உண்டு. நிறுவனர்கள் இப்பங்கினை மீண்டும் வாங்க போகிறார் என்ற வதந்தியில் கூட சில பங்குகள் வெகு வேகமாக மேலேறுவதுண்டு. அச்சமயத்தில் தீர விசாரிக்காமல் முதலீடு செய்யக்கூடாது. நிறுவனர்கள் மீள வாங்குவதை தள்ளி போடும்பட்சத்தில், நஷ்டம் நமக்குதான். அதே சமயத்தில் நிறுவனர்கள் பங்குகளை மீள வாங்கும்போது செபி (SEBI) க்கு கண்டிப்பாக தகவல் கொடுக்க வேண்டும்.

     சில குழுமங்கள் மட்டுமே நிறுவனர் பெருன்பான்மை பங்கு இல்லாமல் சந்தையில் விற்பனையாகின்றது. அக்குழுமங்களின் பெருன்பான்மையான பங்குகளை நாம் வாங்கும் பட்சத்தில் நாம் அக்குழுமத்தின் நிறுவனராகி விடுகின்றோம். ஒரு குழுமத்தின் பங்குகளில் 5% சதவீதத்திற்கு மேல் வாங்கும்பட்சத்தில் நாம் செபி (SEBI)-க்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். அத்தகவலானது அன்றைய தினம் மாலைக்குள் செய்தி பலகையில்  (Bulletin Board) வெளிவந்துவிடும். நிறுவனர் பெருன்பான்மை இல்லாத பங்குகளில் குறிப்பிடத்தக்கவை இன்போஸீஸ் டெக்னாலஜீஸ் (Infosys Technologies) . உங்கள் கையில் 102,000 கோடிகள் இருந்தால் குழும பங்குகள் மொத்தத்தையும் வாங்கிவிடலாம். ஒரு ஆயிரம், இரண்டாயிரம் ருபாய்கள் குறைந்தால் சொல்லுங்கள். அதை நான் போட்டு நாமிருவரும் பார்ட்னர்ஸ் ஆகிவிடலாம். அக்குழுமத்தில் 40% சதவீதம் வாங்கக் கூட ரு.48,000 கோடிகள் தேவைப்படும். இதுபோன்ற குழுமங்களை பெரிய குழுமங்கள் சந்தையில் வாங்க முற்படும்போது இப்பங்குகளின் விலை ஏறி, நம்மை போன்ற சிறிய முதலீட்டாளர்களை சந்தோஷப்படுத்தும். ஆனால், இதிலேயும் சில உள்குத்து வேலைகள் உண்டு. அவைகளை இத்தொடரின் பிற்பகுதியில் பார்ப்போம்.

     குழும முலதனம் என்ற தலைப்பில் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது நிறைய இருக்கின்றபடியால், இதை ஒன்று, இரண்டு, முன்று என வரிசைப்படுத்துவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. அடுத்த பகுதியினை வாரக் கடைசியில் பதிவேற்றம் செய்கின்றேன்.
 

     விநாயகரிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது. முக்கியமானது பொறுமை. விநாயகர் சதுர்த்தியை உற்சாகமாக கொண்டாடுவோம்!

September 3, 2008 at 10:52 am 5 comments

பண வீக்கம் VI

     நாம் அன்றாட வாழ்வில் உபயோகப்படுத்தும் பணம் நோட்டுகளாக (Currency Notes)  மகாராஷ்ட்ரா மாநிலத்தில் உள்ள நாசிக் என்ற நகரில் அச்சடிக்கப்படுகின்றது என தெரியும். எவ்வளவு பணநோட்டுகள் அச்சடிக்கப்படும்? உதாரணத்திற்கு, இந்திய தொழிற்சாலைகளை எல்லாம் விலைக்கு வாங்க வேண்டுமென்றால் எவ்வளவு பணம் தேவையோ, அவ்வளவு பணம் அச்சடிக்க வேண்டுமென்றால் உலகில் காகித பற்றாக்குறை வந்து விடும். நம் நாடு மட்டுமல்ல, எந்த நாடுகளிலுமே பண நோட்டுகள் நாட்டின் பொருளாதார மதிப்பிற்கு சமமாக அச்சடிக்கப்படுவதில்லை. பிறகு, 2,400 கோடிக்கு ஒரு குழுமத்தை விலைக்கு வாங்க வேண்டுமென்றால்,அதன் முழு மதிப்பிற்கும் 1,000 நோட்டுகள், 500 நோட்டுகள் உபயோகப்படுத்த படுவதில்லை.அதற்கு பதிலாக அரசு பத்திரங்கள் பயன்படுத்தப்படும். அரசு பத்திரங்களும் ருபாய் நோட்டுகள் மாதிரி தான். மதிப்பு மட்டும் 1,000 மடங்குகளில் இருக்கும்.

     சரி, நமக்கு பங்கு சந்தை என்றால் தெரியும். அதனையும் கடந்து சில சந்தைகள் இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு, நம்மால் வெறும் ஐம்பது ருபாய் மட்டுமே இருந்தால், நாம் காய்கறிச் சந்தையில் மட்டுமே வணிகம் செய்ய இயலும். ருபாய் 5,000-ம் அதன் மடங்குகளும் என்றால் பங்கு சந்தையில் முதலீடு செய்வது பற்றி யோசிக்கலாம். ருபாய் 5,000 கோடிகள் மற்றும் அதற்கும் மேல் என்றால் …… அதற்கும் சில சந்தைகள் இருக்கின்றன. பணச் சந்தை (Money Market) என்று அழைக்கப்படும்.  இந்த பணச் சந்தையில் தான் அரசு பத்திரங்கள் வாங்கி, விற்கப்படும். அது மட்டுமில்லாமல், வேறு சில சந்தைகளும் உண்டு. தட்பவெப்பநிலைக்கான சந்தை (Weather Market) ஒன்றும் உண்டு. உலகிலேயே அதிக பணம் புழங்கும், மிகப் பெரிய கோடீஸ்வரர்கள் மட்டுமே வணிகம் செய்யும் தனி உலகம் அது. எந்த அரசின் அங்கீகாரமின்றியும் நடந்து வரும் சந்தை அது.

      ஒரு கோடீஸ்வர தொழிலதிபருக்கு அவசரமாக ஒரு பெரும் தொகை தேவைப்படுகின்றது என்றால், அவர் தன்னிடம் இருக்கும் கடன் பத்திரங்களை வைத்து தொகை திரட்ட முனைவார். இதற்காக அக்கடன் பத்திரங்களை அவர் விற்க வேண்டுமென்ற அவசியம் கிடையாது. அக்கடன் பத்திரங்களை வைத்துக் கொண்டு தொகையினை பெற்று, குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் அத்தொகையினை திரும்ப செலுத்தி அக்கடன் பத்திரங்களை மீள பெற்று விடுவார்.  இதற்கு அவருக்கு தேவைப்படுவது ஒரு தரகர். அந்த தரகர் தொழிலதிபரின் கடன் பத்திரங்களை பணச் சந்தையில் வைத்து அத்தொழிலதிபர் கோரும் தொகையை பெற  முனைவார். இந்த பணத்தை அவருக்கு கொடுப்பது யாரென்றால், பொது மற்றும் தனியார் வங்கிகள்.

        அவர்கள் நாம் நிரந்தர வைப்பு நிதி மற்றும் இதர நிதியில் முதலீடு செய்யும் தொகையினை (சி ஆர் ஆர் மற்றும் SLR போக மீதியுள்ள தொகையினை) இது போன்று கடன் பத்திரங்களை வைத்துக் கொண்டு கடனாக கொடுப்பார்கள். அதேபோல், தொழிலதிபர்களும் கையில் உதிரியாக உள்ள பணத்தை இவ்வாறாக கடன் பத்திரங்களாக வங்கியிடம் கொடுத்து வாங்கிக் கொள்வார்கள். இந்த வாங்கி விற்கும் காலம் ஒரு நாள் முதல் ஒரு வருடம் கூட ஒப்பந்தத்திற்கேற்ப மாறுபடும். இதேபோல் வங்கிகளும் ரொக்கம் தேவைப்படும் போது, பணச் சந்தையில் அரசு பத்திரங்களை கொடுத்து ரொக்கம் பெற்றுக் கொள்ளும். இந்த பணச்சந்தையில், அரசு மற்றும் தொழிலதிபர்கள் இவர்களுக்கு நடுவில் இருக்கும் பாலமான தரகர் வேலையை செய்தவர்களில் குறிப்பிட தக்கவர் திரு. Harshad மேத்தா. இந்த ரெபோ-வில் அவர் எவ்வாறு சட்டத்தில் உள்ள ஒட்டைகளை பயன்படுத்தி பணம் ஈட்டினார் என்பதை தனி ஒரு பதிவே போடலாம்

 
     தொழிலதிபரும், வங்கியும் பண பரிமாற்றத்திற்கு போட்டுக் கொள்ளும் ஒப்பந்தமே ரெபோ (Repo). அதாவது Repurchase Agreement (R.P.s) . இதன் முலம் வங்கியில் உள்ள உபரி தொகையானது பணச் சந்தையில் பரிமாற்றத்திற்கு விடப்பட்டு, ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் முடிவடைந்தவுடன் திரும்ப பெற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது.

      ரெபோ ரேட்டினை ஏற்றி, இறக்குவது முலம் நாட்டில் பணப்புழக்கத்தை கணிசமான அளவில் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பதால், ரிசர்வ் வங்கி பணவீக்கத்தை கட்டுப்படுத்த ரெபோ ரேட்டினை ஒரு யுக்தியாக பயன்படுத்தி வருகின்றது. பணவீக்கம் என்றால் என்ன என்பதை எளிய வகையில் விளக்கி இருப்பதாக நான் நம்புகின்றேன். இதில் இன்னும் நிறைய விளக்கப்பட வேண்டிய Technical Terms உள்ளன. உதாரணமாக, பணச் சந்தை (Money Market). அது பற்றியே தனி கட்டுரை தொடர் எழுதலாம். ஆனால், இனி பணவீக்கம் நமது சந்தையை இனி ஆட்டுவிக்கப் போகிற ஒரு முக்கிய அங்கமாக விளங்கபோவதால், அதை பற்றி தெளிவாக தெரிந்து கொள்வதற்காக இக்கட்டுரை தொடர் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

 

      இத்துடன் இத்தொடர் முடிவடைகிறது. இனி மேல் Fundamental Analaysis-ல் Accounts பற்றி பார்க்கலாம். இத்தொடரில் ஏதேனும் சந்தேகம் இருந்தால் கேளுங்கள். எளிய சந்தேகம் என்றால் விளக்குகிறேன். ஒரு ஒன்னாங் கிளாஸ் மாதிரி. அந்த அளவிலேயே சந்தேகம் கேளுங்கள். ஒன்னாங்கிளாசிலேயே பத்தாம் வகுப்பு கணக்கு கேட்டால், ஆசிரியருக்கு அதனை விளக்க மகிழ்ச்சியென்றாலும், மற்ற மாணவர்கள் பேந்த பேந்த முழிக்க வேண்டுமெல்லவா? சமயத்தில், ஆசிரியரே கூட முழிக்கக்கூடும் அல்லவா! அந்த அளவிலேயே கேளுங்கள். மேலும், இத்தொடர் குறித்து உங்கள் கருத்துகளையும் தவறாமல் பதிவு செய்யுங்கள். இரண்டு உலக போர்களையும் தாண்டி வந்திருக்கின்றோம், இல்லையா!

   ஒரு நண்பர் (திரு கமல்) அரசு பத்திரங்கள் பற்றி சந்தேகம் எழுப்பியுள்ளார். அரசு பத்திரங்கள் என்பது மிகுந்த பாதுகாப்பானது என்ற போதிலும். வட்டி மிகவும் குறைவு. ஆனால், அரசு அதை வாங்குபவர்களுக்கு சில சலுகைகளையும் அறிவிக்கின்றது. உதாரணத்திற்கு, பங்கு சந்தையில் ஒரு வருடத்திற்குள் ஏற்படும் இலாபத்திற்கு 15% சதவீதம் Capital Gains வரி கட்டப்பட வேண்டும். அரசு பத்திரங்களில் (Capital Gains Bonds) முதலீடு செய்வதன் முலம், இதனை குறைக்கலாம். ஆனால், இதில் முதலீடு செய்த பணம் குறைந்தது முன்று வருடங்களுக்காவது முடக்கப்படும். எவ்வித நோக்கமும் இன்றி, முதலீட்டுக்கு மட்டுமே என்றால் அரசு பத்திரங்களில் முதலீடு செய்வதில் இலாபமில்லை. அதற்கு தபால் நிலைய பத்திரங்களில் அதிகப்படி வட்டி கிடைக்க வாய்ப்புண்டு, நண்பரே! அப்படி அரசு பத்திரங்கள் வாங்கதான் வேண்டுமென்றால்  உங்கள் ஆடிட்டரிடம் கேட்டால் அவர் வாங்கி கொடுப்பார்.

August 16, 2008 at 9:59 pm 9 comments

பண வீக்கம் V

     பணவீக்க கட்டுரையின் முதல் பகுதியில் பார்த்த பொருள் உற்பத்தி மற்றும் பணப் புழக்கம் ஆகியவற்றிக்கிடையேயுள்ள சமன்நிலையை பேண அரசு எப்பொழுதும் முயன்று கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று பார்த்தோம். பணவீக்கம் அதிகமாக இருந்தாலும், குறைவாக இருந்தாலும் பொருளாதாரத்திற்கு பாதிப்பு என்பதால், அரசு பல்வேறு முறைகளில் இந்த சமன் நிலையை பேண முயற்சி செய்யும். அரசுக்காக இந்த வேலையை செய்வது ரிசர்வ் வங்கி. ஒவ்வொரு நாட்டிலும் அனைத்து வங்கிகளை கட்டுப்படுத்தும் ஒரு அமைப்பு இருக்கும். அவற்றை பெடரல் வங்கி என அழைப்பார்கள். நம்நாட்டில் உள்ள மற்ற வங்கிகளை கட்டுப்படுத்துவது ரிசர்வ் வங்கி.
     ரிசர்வ் வங்கியின் முக்கிய நோக்கமே அரசு மற்றும் தனியார் வங்கிகள் திவாலாகமல் பார்த்துக் கொள்ளுதல் தான். குறிப்பாக அரசு துறை வங்கிகள். ஒரு வங்கி தன்னுடைய வாடிக்கையாளருக்கு ஒழுங்காக பணத்தை பட்டுவாடா செய்ய முடியவில்லை என்றால் மக்களுக்கு அரசின் மீதுள்ள நம்பிக்கையே போய்விடும். அவ்வாறு நிகழாமல் ரிசர்வ் வங்கி சில கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை வங்கிகளுக்கு விதித்திருக்கிறது. முதலில் அனைத்து வங்கிகளும் தாங்கள் திரட்டும் நிதியில் ஓரு குறிப்பிட்ட சதவிதம் ரிசர்வ் வங்கியிலோ அல்லது அவ்வங்கியிலோ தனியாக வைத்திருக்க வேண்டும். இதனை கேஷ் ரிசர்வ் ரேஷீயோ (Cash Reserve Ratio or C.R.R.) என்று கேள்விப்பட்டிருப்போம்.  இந்த நிதியை தனியாக எடுத்து வைத்த பிறகு இருக்கும் மற்ற நிதியைதான் வங்கிகள் கடன் மற்றும் இதர தேவைகளுக்கு எடுத்துக் கொள்ளும்.   இந்த கேஷ் ரிசர்வ் ரேஷீயோவை அதிகரிப்பது முலமாக வங்கிகள் கூடுதலாக பணத்தை உபரித் தொகையாக வைத்துக் கொள்ள நேரிடுவதால், வெளி நபர்களுக்கு கொடுக்கப்படும் கடன் தொகை கணிசமாக குறைய நேரிடும். வங்கி வைப்புநிதிக்கு (Cash Deposits or Term Deposits)  கொடுக்கப்படும் வட்டி சதவீதத்தை அதிகரித்து மக்களிடம் இருந்து பணத்தை வங்கியில் முதலீடு செய்ய விளம்பரங்கள் வெளியிடப்படும். மக்களிடம் அதிகப்படியான புழங்கும் பணத்தை முதலீடு செய்ய மறைமுகமாக அனைத்து வங்கிகளும் செயல்படும்.  ரிசர்வ் வங்கி பணப்புழக்கத்தை கட்டுப்படுத்த ஒரு யுக்தியாக  இந்த ரேட்டை அதிகரிக்கும்.

      அதுமட்டுமல்லாமல், ஒவ்வொரு வங்கியும் ரிசர்வ் வங்கி குறிப்பிடும் சதவீதத்தை பணமாகவோ, அரசு கடன் பத்திரங்களாகவோ, தங்கமாகவோ கையிருப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும். இதற்கு Statutory Liquity Ratio  என்று பெயர். இதன் முலமாக ஒரு வங்கியின் வாடிக்கையாளர் தன்னுடைய முதலீட்டை எப்போதும் கேட்டாலும் தயங்காமல் கொடுக்கும்படி வங்கி செயல்படும். இதுபோன்ற கடுமையான சட்டங்களை ரிசர்வ் வங்கி பயன்படுத்தி வருவது காரணமாக, நம் நாட்டில் உள்ள மக்களுக்கு தாங்கள் வங்கிகளில் முதலீடு செய்த தொகையினை வங்கிகள் ஏமாற்றி ஒரே இரவில் திவாலாகி விடும் என்ற சந்தேகமே இதுவரை எழுந்தது இல்லை.
     அடுத்தது ரெபோ ரேட் (Repo Rate).  இதனை பார்ப்பதற்கு முன்னால், அரசு கடன் பத்திரங்கள்  (Government Bonds or Government Securities) என்றால் என்ன என்பதை பார்த்து விடலாம். பெயருக்கேற்றாற்போல், அரசால், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் தொகை பட்டுவாடா என எழுதி கொடுக்கப்படும் பிராமிஸரி நோட்டுகள் எனலாம். ஒரு அரசின் முக்கிய கடமையே மக்களை பாதுகாப்பது, அவர்கள் நன்றாக வாழ வசதி செய்து கொடுப்பது. இதற்காக அரசாங்கம் சாலைகள், நீர்நிலை வசதிகள், மின்சார வசதி போன்ற அடிப்படை வசதிகளை செய்து கொடுக்க கடமைப்பட்டிருக்கிறது. அரசுக்கு வருமான வரி, வணிக வரி மற்றும் இதர வரிகளால் வருமானம் வருகின்றன. இந்த வருமானத்தை வைத்துதான் அரசு மக்களுக்கு தேவையான நல திட்டங்களை செயல்படுத்தி வருகிறது. ஆனால் அரசுக்கு வருகின்ற வருமானம் தினந்தோறும் வருவதில்லை. உதாரணத்திற்கு, வருமான வரி என்பது ஆண்டு முழுவதும் கட்டலாம் என்றாலும், முக்கிய காலம் என்றால் மார்ச்/ஏப்ரல் மாதங்கள்தான். அச்சமயத்தில்தான் மக்களுக்கு வருமான வரி கட்ட வேண்டுமென்று நினைவு வருவதால் வருமான வரி அதிகமாக வசூல் ஆகும். நலத்திட்டங்கள் ஆண்டு முழுவதும் செயல்படுத்தி வருவதால், இடையில் ஏற்படும் பணத் தேவைக்காக அரசு கடன் பத்திரங்களை வெளியிட்டு அதனை பணச் சந்தையில் (Money Market) விற்பது முலம் தன்னுடைய பணத் தேவைகளை பூர்த்தி செய்து வருகிறது. பணச் சந்தை பற்றி அடுத்த பகுதியில் விரிவாக பார்க்கலாம். இது மட்டுமல்லாது இன்னும் சில காரணங்கள் இருக்கின்றன. அரசின் கடன் பத்திரங்கள் குறுகிய காலம் (ஒரு வாரம், மாதம்) முதல் நீண்ட காலம் (ஒரு வருடம், ஐந்து வருடங்கள்) வரை இருக்கின்றன. நீண்ட கால கடன் பத்திரங்களை வாங்குபவர்களுக்கு அரசு சில சலுகைகளையும் வழங்குகின்றது. உதாரணத்திற்கு, குறுகிய கால முலதன வரியை குறைக்க, அரசு வெளியிடும் கேபிடல் பத்திரங்களை வாங்கினால் குறுகிய கால முலதன வரியை குறைக்கலாம். ஆனால் அதிகபட்ச தொகை ஐம்பது இலட்சம் மட்டுமே. இக்கடன் பத்திரங்களின்  முதிர்வு காலத்தில் முதிர்வு தொகை மற்றும் வட்டி ( மிக சிறிய அளவே வட்டி விதம் இருக்கும்) சேர்த்து அரசு யாரிடம் அந்த பத்திரங்கள் இருக்கின்றதோ அவர்களிடம் கொடுத்துவிடும். ஆம், இக்கடன் பத்திரங்கள் ருபாய் நோட்டுகள் மாதிரி. யார் வேண்டுமானாலும் மாற்றிக் கொள்ளலாம். அரசால் வெளியிடப்படும் இக்கடன் பத்திரங்கள் மிகுந்த நம்பகதன்மை கொண்டவை. ஏனென்றால், கடன் தாரர் அரசாங்கம் என்பதால் ஏமாற்ற வாய்ப்பில்லை. ஆனால் வரலாற்றை புரட்டிப் பார்க்கும்போது, சில அரசாங்கங்கள் திரும்ப கடனை செலுத்த தவறியிருக்கின்றன. 1998-ல் இரஷ்ய அரசாங்கத்திற்கே இந்த நிலைமை உண்டாயிற்று.

       ரெபோ ரேட் பற்றி அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம். வழக்கம்போல் உங்கள் கருத்துகளை அறிய ஆவலாய் இருக்கிறேன்.

August 9, 2008 at 9:10 pm 4 comments

பணவீக்கம் IV

     இரண்டாம் உலகப் போருக்கு பிறகு அனைத்து ஐரோப்பிய நாடுகளும் தங்கள் பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்திக் கொள்வதில் தீவிர கவனம் செலுத்தின. விவசாயத்தில் நவீன தொழிற்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி விளைச்சலை பெருக்கின. நமது நாடோ “வானம் பொழிகிறது, பூமி விளைகிறது” என்று பழைய முறைகளை பயன்படுத்தி விவசாயத்தில் ஈடுபட்டது. நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியில் தொழிற்சாலை உற்பத்தி பெரிய அளவில் இடம் பெறவில்லை.

     வானம் பொய்த்து, நாட்டில் உணவு பற்றாக்குறை ஏற்பட்டபிறகு தான் இதன் தீவிரத்தை உணர்ந்தோம். உணவு தானியங்களை வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யும்போதுதான், அந்நிய செலாவணியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தோம். விவசாய அறிவியல் மேதை திரு எம். எஸ் சுவாமிநாதன் மற்றும் திரு சுப்ரமணியன் போன்றோர்களின் மேதைமையால் நம்நாடு கடுமையான உணவு பற்றாக்குறையிலிருந்து தப்பித்து, உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவும் எய்தியது. அந்த காலகட்டங்களில்கூட ஒரு டாலருக்கு இந்திய மதிப்பு 8 ருபாய் மட்டுமே.
1980-களில் நம்நாடு ஒரு பெரும் புதையலை கண்டுக் கொண்டது. நம்முடைய தர்க்க அறிவு தான் அது. இந்த தர்க்க அறிவை வைத்துக்கொண்டு வெட்டிப்பேச்சு மட்டுமின்றி, கணினி மென்பொருளும் எழுதலாம் என்று தெரிந்துக் கொண்டபிறகு நாட்டின் பொருளாதாரம் வேறுதிசையில் திரும்பியது. குறிப்பாக நாட்டின் மொத்த ஏற்றுமதியில் கணினி மென்பொருள் முக்கிய பங்கு வகிக்க ஆரம்பித்தது. வருடத்திற்கு வருடம் அது பன்மடங்காக பெருக ஆரம்பித்தன. 1990-ல்  ஒரு அமெரிக்க டாலருக்கு இந்திய ருபாயின் மதிப்பு 17 ருபாய்.  இரண்டு மடங்கு அதிகரித்தது.

      வகுப்பில் நன்றாக படிக்கும் ஒரு பையன் எப்படி ஆசிரியருக்கு செல்லமாக மாறுகின்றானோ அவ்வாறே தகவல் தொழில்நுட்ப குழுமங்கள் (Information Technology Companies) அரசின் செல்லப்பிள்ளைகளாக மாறின. நாட்டின் பொருளாதார கொள்கைகள் அனைத்தும் அக்குழுமங்கள் பெருமளவில் பாதிக்காமல் இயற்றப்பட்டன.

     நாம் இரண்டாவது முறையாக அனுகுண்டு வெடித்தபோது, உலக நாடுகளால் பொருளாதார தடை விதிக்கப்பட்ட குறுகிய காலத்தில் அந்நிய செலாவணி நெருக்கடியிலிருந்து காத்தது இந்நிறுவனங்கள் கடந்த காலங்களில் ஈட்டிக் கொடுத்த அந்நிய செலாவணிதான்.
ஆனால் இந்த தகவல் தொழில்நுட்பத்தை செல்லமாக பாவித்து வளர்த்ததில் வேறு சில விளைவுகளும் ஏற்பட்டன. பணப்புழக்கம் அளவுக்கு அதிகமாக அதிகரித்தது. உதாரணத்திற்கு, ஐதாரபாத் மற்றும் சென்னையில் கணினி குழுமங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டபின் அந்நகரங்களில் விலைவாசி எவ்வாறு அதிகரித்தது  என்பதை 1990-99-களில் அங்கே வசித்தவர்களை கேட்டால் தெரியும். நாட்டில் பணப்புழக்கம் அதிகரித்தற்கு தகவல் தொழில் நுட்பக் குழுமங்களையும் ஒரு காரணமாக சொல்லலாம்.

     மேலும் அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் Outsourcing குறைக்க வேண்டுமென்ற கோரிக்கை எழுந்தால் நம் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்கே பெரிய இடர் வந்த மாதிரி ஊடகங்களில் செய்தி வெளியாக ஆரம்பித்து, சந்தையும் பலமாக பாதிக்கப்பட்டது.  பல துறைகள் இருக்கும்போது, அரசாங்கம் இத்துறையையே முதன்மையாக கொண்டு   பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்திக் கொள்ள ஆரம்பித்தது. 2000-களில் டாலரின் மதிப்பு நாற்பதைந்து ருபாய்கள்.

     தற்போது நிலைமை சிறிது மாற ஆரம்பித்திருக்கிறது. மற்ற துறைகளையும் கரிசனத்துடன் பார்க்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இதன் விளைவாக டாலரின் மதிப்பு வரும் ஆண்டுகளில் குறையும் என எதிர்பார்க்கலாம். டாலரின் மதிப்பு குறைவதனால் ஏற்றுமதி நிறுவனங்கள்  நஷ்டத்தை சந்திக்கின்றன என்றாலும் வெளிநாடுகளிலிருந்து இயந்திர வகைகளை குறைந்த விலையில் இறக்குமதி செய்ய முடியும். அதனால் நம் நாட்டு தொழிற்துறை வளர்ச்சியடைய மறைமுகமாக உதவலாம் என்பதையும் மறந்து விடக் கூடாது. உதாரணத்திற்கு, டாலரின் விலை பத்து ருபாய் குறைந்தால், ஒரு ஐ-போட்(i-Pod)-டின் விலை கிட்டத்தட்ட ருபாய் ஆயிரத்து எழுநுாற்று ஐம்பது அளவில் குறைய வாய்ப்புள்ளது.

     பணப்புழக்கம் பற்றியும், கடந்த ஆண்டுகளில் ருபாயின் செயல்பாடுகளை பற்றியும் ஒரளவு பார்த்தோம். அடுத்தடுத்த கட்டுரைகளில் ரிசர்வ் வங்கி பணப்புழக்கத்தை குறைக்க எடுக்கும் நடவடிக்கைகளான, ரெபோ (Repo) ரேட், சி ஆர் ஆர் (Cash Reserve Ratio) அதிகரிப்பு போன்றவற்றை பற்றி பார்க்கலாம்.

July 30, 2008 at 3:17 pm 4 comments

பண வீக்கம் III

     நம் உபகண்டத்தின் முன்னோர் (ஏனெனில் இந்தியா என்ற பெயர் அப்போது இல்லை, நடுவில் உருவானது) உலகத்திற்கு தங்களுடைய பங்களிப்பாக நிறைய கண்டுபிடிப்புகளை அளித்துள்ளனர். உதாரணத்திற்கு, எண்கள் (Numbers) , ஏவுககணை தொழிற்நுட்பம் (Missile Technology) ( இது குறித்து இருவேறு கருத்துகள் நிலவினாலும், உந்துதலை (Inspiration)  கொடுத்தது நாம்தான்), வானவியல் (Astromy), மருத்துவம் (Medicine) , நாணய பரிமாற்ற முறை (Currency) . இதுபோன்ற பலதுறைகளில் முன்னோடி முயற்சிகளை வழங்கியுள்ளோம். ஆனால், இன்றைய உலகில் மேலே சொன்ன அனைத்து துறைகளிலுமே அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய நாடுகளே கொடி கட்டி பறக்கின்றன. காரணம், மிக எளிதானது. உலகின் மிக தொன்மையான கலாச்சார பெருமையை கொண்டிருந்தபோதும், அவர்களின் பார்வையில் நம்நாட்டின் வயதென்னவோ அறுபத்தி ஒன்று தான். அறுபத்தி ஒரு ஆண்டுகள் என்பது ஒரு சராசரி மனிதனின் வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய மாற்றமாக இருக்கலாம். ஒரு நாட்டின் பொறுத்தமட்டில் மிக குறுகிய காலமே.

     டில்லியை ஆண்ட ஷெர்-ஷா சூரி என்ற மன்னனால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட வெள்ளி நாணயத்திற்கு ருபயா (Rupaya) என்று பெயர். அதற்கு வெள்ளி என்று அர்த்தம். ஆங்கிலேயர் நம் உப கண்டத்தை ஆட்சி செய்ய தொடங்கிய காலகட்டம் அது. அந்த நேரத்திலும் அடிப்படையில் மிக வலுவான பணமாக ருபாய் இருந்தது. ருபாய் வெள்ளியை இருப்பில் வைத்து வெளியிடப்பட்டது. இரண்டாவது பகுதியில் குறிப்பிட்டது போல் Silver Standard முறையில். நாணயம், பொருள் உற்பத்தி, வெளியிடப்பட்ட பணத்திற்கான இருப்பு (Reserve)  (வெள்ளியில்) என மிகச் சீரான விகிதத்தில் பராமரிக்கப்பட்டு வந்ததால் பண வீக்கத்திற்கான வாய்ப்பு ஏற்படவே இல்லை. “நேத்து ஒன்னருவா இருந்த ஒரு பவுன் தங்கம் இன்னிக்கு நாலு ருபாய் ஆயிருடுத்தே” என்ற புலம்பல்கள் அந்த காலத்தில் இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்றுதான் தோன்றுகிறது. எல்லாம் ஒழுங்காகதான் போய் கொண்டிருந்தது முன்று நுாற்றாண்டுகள் வரை. அதன்பின் அமெரிக்கா மற்றும் உலகத்தின் பிற பகுதிகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வெள்ளி சுரங்கங்களிலிருந்து ஏராளமாக வெள்ளி உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. உலக நாடுகளில் காலனியாதிக்கம் மேற்கொண்டிருந்த நாடுகள் அனைத்தும் தங்கத்தை முக்கிய இருப்பாக வைக்கத் தொடங்கி விட்டதால், வெள்ளியும் தன் கிடைப்பதற்கரிய தன்மையை இழந்து விட்டதால்  வெள்ளியை அடிப்படையாக கொண்டிருந்த நம் நாணயம் மதிப்பிழக்க தொடங்கிவிட்டது. அது முதல் அடி எனலாம். விழுந்த காலம் பத்தொன்பதாம் நுாற்றாண்டு.

     ஆங்கிலேயரின் காலனி ஆதிக்கத்திற்கு கீழிருந்து விடுலை பெற்ற பின் நம் இந்தியா ருபாயை தன் நாணயமாக கொண்டது. 16 அணாக்கள் கொண்டது ஒரு ருபாய். காலனியாதிக்கத்திற்கு கீழே இருந்து விடுதலை பெற்ற பின் பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது உடனே வந்து விடாது. மிக மோசமான பண வீக்கத்தை பெற வேண்டிய நம் நாடு அதனை சந்திக்கவே இல்லை. ஏனென்றால், அப்போது உலகத்தில் மிக பலமான நாணயம் ( இரஷ்யாவின் சிதறலுக்கு பிறகு இருந்த அமெரிக்க டாலர்களின் வலிமை) போன்று எதுவுமே இல்லை. காரணம், இரண்டாம் உலகப் போர். மிக அதிகம் மனித உயிர்களை பறித்த இந்த போரால் நமக்கு இரண்டு வித நன்மைகளே வாய்த்தன. இன்னும் சொல்லப்போனால், இரண்டாம் உலகப்போரால் மிகவும் பயனடைந்த நாடு என்று இந்தியாவை தற்போது சொல்லலாம். ஒன்று, ஆங்கிலேயரின் பிடியிலிருந்து விடுதலை. மற்றொன்று, மோசமான பணவீக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றப்படுதல். 1960-க்கு பிறகு  மற்ற காலனியாட்சியாளர்களிடமிருந்து விடுதலை பெற்ற நாடுகள் அனைத்துமே மிக மோசமான பணவீக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தன. உதாரணத்திற்கு, ஜீம்பாப்வே (உலகத்தின் மோசமான பணவீக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட நாடு),சோமாலியா, தற்சமயம் இராக் (பணவீக்க சதவீதம் 41). இன்று வரை அந்நாடுகளின் பொருளாதாரத்தில் எந்தவித முன்னேற்றமும் இல்லை என்பது குறிப்பிடதக்கது. சில நாடுகள் தாக்குபிடித்து முன்னேறின என்றாலும், இந்தியா அளவிற்கு எந்த நாடும் வல்லரசுகளுக்கு சவால் விடும் அளவில் தங்களுடைய பொருளாதார, இரானுவ பலத்தை வளர்த்துக் கொள்ளவில்லை. இந்த இடத்தில் எல்லோரும் நம் காலரை துாக்கி விட்டுக் கொள்ளலாம்.

      1950-களில் அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய நாடுகள் அனைத்துமே இரண்டாம் உலகப் போரினால் மி்க மோசமான பொருளாதார நிலையை அடைந்திருந்தன. பிரிட்டனின் மோசமான பொருளாதார சூழ்நிலையே இந்திய விடுதலைக்கு ஒரு முக்கிய காரணி என்று கூட சொல்லலாம். உலகின் பார்வைக்கு ஒரு மோசமானவராக இருந்தாலும், நம்நாட்டை பொறுத்தவரை Adolf Hitler நம் விடுதலைக்கு மறைமுகமாக பாடுபட்ட ஒரு ஆசாமி. அவரின் ஸ்வதிகா சின்னம் நம் நாட்டின் மிக பழமையான சின்னம் ஆகும். இது குறித்து இன்னொரு ஆய்வுக் கட்டுரையே எழுதலாம் என்றாலும் அதற்கும் பணவீக்கத்திற்கு சம்பந்தம் இருக்காது என்பதாலும் நீங்கள் அடிக்க ஓடி வந்து விடுவீர்கள் என்பதாலும் தற்சமயம் இத்துடன் நிறுத்திவிடுகின்றேன்.

     சுதந்தி்ரம் அடைந்த பிறகு முதல் பத்து வருடங்கள் வரை குறிப்பிடும் படியாக ஒன்றும் நடக்கவில்லை. 1957-ல் ஒரு ருபாய்க்கு 100 பைசாக்கள் என ஆக்கப்பட்டது. மக்கள் பைசாவிலேயே கணக்கை நடத்தியதால் மனக் கணக்கு போடுவதில் சிக்கல் இருந்ததால் அவ்வாறு ஆக்கப்பட்டது என்று திண்ணை பள்ளியில் கணக்கு வாத்தியார் நாற்காலியில் முள்வைத்த சில பொருளாதார மேதைகள் எண்ணினர்.  நம்நாடு இயற்கை வளம் மிக்க நாடு என்பதாலும், விவசாயம் நாட்டின் மிக முக்கிய தொழிலாக இருந்தபடியாலும், பருவ மழை தவறாமல் பொழிந்ததாலும் பணவீக்கம் என்ற சொல்லை நம் மக்கள் கேள்விபடவே இல்லை.
விவசாயத்தை முக்கிய தொழிலாகக் கொண்டிருந்து நாடு செழிப்பாக இருந்ததால், நம் நாடு தொழிற் துறை உற்பத்தி சம்பந்தமாக பெரிதும் அக்கறை காட்டவில்லை. வளரும் உலக நாடுகளுக்கு நிகராக நாமும் வளர தொழிற் உற்பத்தி முக்கியம் என இயற்கை நமக்கு மீண்டும் பாடம் கற்பித்தது. பஞ்சம். நாட்டில் ஏற்பட்ட உணவு பஞ்சம். நமது ஆட்சியாளர்களுக்கு தொழிற்துறை சம்பந்தமாக பல புதிய முடிவுகளை எடுக்க வைத்தது. உணவு பொருட்கள் உற்பத்திக்கு பணப்புழக்கம் இவற்றிக்கிடையில் ஒரு சீரற்ற நிலை ஏற்பட்டது. உணவு பொருட்கள் விலையை ஏற்ற உணவுப்பொருட்கள் பதுக்கப்படலாயின. உணவு பொருட்களின் விலை மிக வேகமாக மேலேற ஆரம்பித்தன. நாட்டில் பணவீக்கம் என்ற சொல்லை மக்கள் கேள்விபட ஆரம்பித்தார்கள்.
      இந்தியா 1960-களில் பஞ்சத்தை எதிர்த்து போராடிக் கொண்டிருந்தபோது, உலக நாடுகள் என்ன செய்துகொண்டிருந்தன? என்பதை அடுத்த பகுதியில் பார்ப்போம்.

July 17, 2008 at 10:09 pm 3 comments

Older Posts


கோப்ரா தீவில் கோயாவி – முக்கிய அறிவிப்பு

இந்த கதையானது பூமி மற்றும் பிற கிரகங்களில் இருக்கும் எந்த உயிரினங்களின் மனதையோ, உடலையோ புண்படுத்தும் வகையில் எழுதப்படவில்லை. அவ்வாறு இருந்தால் அது தற்செயலே. இந்த கதையில் நடைபெறும் சம்பவங்கள் அல்லது வசனங்கள் பூமியில் நடக்கும் வாழ்க்கையை பிரதிபலிப்பவை அல்ல. அவ்வாறு நடப்பது புளுட்டோவில் புண்ணாக்கு கிடைக்க என்ன சாத்தியக்கூறோ அந்தளவிற்கு சாத்தியம். எதுக்குடே இப்டி எழுதுறே என்ற வகை பின்னுட்டங்கள் பிரசுரிக்கப்படாது. கள்ள ஐடீ பின்னுட்டங்கள் ஊக்குவிக்கப்படும்.

twit…twit…twit

  • Saw Noah. Very droll. Crowe lifts up the film in few moments. But why it is made. Only Creator can answer that. 3 years ago
  • If my office is attacked by ninjas right now, I might get a day's off. 3 years ago
  • Whatever the case, China domintes the Medal tally. As an asian, I'm proud. Why don't give Olympic Training to Army rather than Politicians 4 years ago
  • Just saw KV Anand's Maatyran trailer. Something struck on me! 4 years ago
  • @karthi_1 நல்லவேளை "முத்தமிழ் அறிஞர்களின் வாழ்வில் நடந்த சுவையான நிகழ்ச்சிகள்" உங்களிடம் இல்லை. ;) 5 years ago
June 2017
M T W T F S S
« May    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930