Archive for December 6, 2013

முக்கோணத்திற்கு எத்தனை பக்கம் அத்தியாயம் 2

        எழுத்தாளர்களை தமிழ் சமூகம் மதிப்பதில்லை என்றதொரு கருத்தினை பரவலாக கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். அது உண்மைதான். என் வாழ்க்கையில் நடந்ததொரு சம்பவத்தை இங்கே விவரிக்கிறேன்.

       மர்மங்களை விடுவிப்பவனுக்கு பயணம் இன்றியமையாத ஒன்று. அது தொடர்பாக நான் புகைவண்டியில் சென்றுக் கொண்டிருந்தேன்.

      என் எதிரில் இருவர் அமர்ந்திருந்தனர். அழகிய நங்கை மற்றும் சற்று ஒடிசலான அவள் அப்பன். அவளை பார்த்ததும் என் மனதில் இந்த பாடல்தான் ஒடியது.

என் ஊரு தூத்துக்குடி

நான் தாரேன் சாத்துக்குடீ

ஊத்திக்குடி மாமா

      ஒருவேளை இப்பாடலை நான் வாய் வழியாக பாடியிருக்க வேண்டும். அவளின் அப்பன் என்னை பார்த்து

தம்பி, என்ன பண்றீங்க?

     அடுத்தவர்களின் அந்தரங்கங்த்தினை ஊடூருவும் எந்த கேள்விகளும் எனக்கு பிடிப்பதில்லை, அவற்றை நான் கேட்டாலொழிய.

நான் ஒரு விஞ்ஞான மர்மங்களை விடுவிக்கும் எழுத்தாளன்.

      அவர் முகம் மாறியதை என் கண்களால் பார்த்தேன். நானும் கேள்விக் கணைகளை எய்தேன்.

எங்கே படிக்கிறே

மருதாணி போட்றீக்கியே, எப்போ?

பாய்ப்ரண்ட் இருக்கானா?

மொபைல் நம்பர் என்னா?

எப்ப ப்ரீயா இருப்பே?

      இந்த கேள்விகளை தவிர்க்கும் பொருட்டு, அவளின் அப்பன் என்னிடம் பல கேள்விகள் கேட்டிருக்கிறான் என்பது அவனின் ஆக்ரோஷமான முகத்தில் இருந்து பிறகு தெரிந்துக் கொண்டேன்.

என்ன மாதிரி மர்மங்களை நீ பார்ப்பாய்?

சற்றே கடுப்பான நான்,

உதாரணத்திற்கு, அந்த அழகான பெண் உன் மகள் என்பதே மர்மம்தானே?

      அதன் பிறகு, எங்களுக்குள் வார்த்தை தடித்து, அவன் என் சட்டையில் கையை வைக்கும் நிலை வந்தது.

       அந்தாளுக்கு வயது அறுபது, அறுபத்தைந்து இருக்கும். பூஞ்சையான உடம்பு. கமாண்டோ திரைப்படங்களை கூட பார்க்கவியலாத உடல், நானோ வாலிபத்தின் உச்சத்தில், சற்று புஷ்டியாக இருப்பவன். நியாயப்படி என்ன செய்திருக்க வேண்டும். அதைத்தான் செய்தேன்.

        நச் நச்சென்று நாலு குத்துக்கள் அவன் முகத்தில் விட்டேன். கையை முறுக்கி முதுகில் படார் படாரென அறைந்தேன். அவன் பெருத்த ஒலமிட்டு அலறினான். அப்பெண் அதைவிட குறைந்த டெசிபலில் உதவி உதவி என கூக்குரலிட்டாள். என் மீது உள்ள மையல் அவள் குரலின் உச்சத்தை குறைத்திருக்க வேண்டும்.

          புகைவண்டி பயணச் சீட்டு பரிசோதகரும், காவலர்களும் தடுக்கா விட்டில் அந்தாளை கொத்து பரோட்டோ ஆக்கியிருப்பேன்.

          என்ன சொல்ல வந்தேன்? எழுத்தாளர்களை இச்சமூகம் மதிப்பதில்லை. அந்நிலை மாற வேண்டுமென்பதே என் அவா.

         என் தனிப்பட்ட அனுபவமே இந்த அத்தியாயத்தினை முழுவதும் ஆக்கிரமித்து விட்டது. அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில் உலகமெங்கும் உள்ள மர்மங்களை தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.

விரைவில் வெளிவர இருக்கும் எனது புதிய புத்தகத்திலிருந்து அத்தியாயம் 2 மட்டும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

December 6, 2013 at 4:42 pm 2 comments


கோப்ரா தீவில் கோயாவி – முக்கிய அறிவிப்பு

இந்த கதையானது பூமி மற்றும் பிற கிரகங்களில் இருக்கும் எந்த உயிரினங்களின் மனதையோ, உடலையோ புண்படுத்தும் வகையில் எழுதப்படவில்லை. அவ்வாறு இருந்தால் அது தற்செயலே. இந்த கதையில் நடைபெறும் சம்பவங்கள் அல்லது வசனங்கள் பூமியில் நடக்கும் வாழ்க்கையை பிரதிபலிப்பவை அல்ல. அவ்வாறு நடப்பது புளுட்டோவில் புண்ணாக்கு கிடைக்க என்ன சாத்தியக்கூறோ அந்தளவிற்கு சாத்தியம். எதுக்குடே இப்டி எழுதுறே என்ற வகை பின்னுட்டங்கள் பிரசுரிக்கப்படாது. கள்ள ஐடீ பின்னுட்டங்கள் ஊக்குவிக்கப்படும்.

twit…twit…twit

  • Saw Noah. Very droll. Crowe lifts up the film in few moments. But why it is made. Only Creator can answer that. 6 years ago
  • If my office is attacked by ninjas right now, I might get a day's off. 6 years ago
  • Whatever the case, China domintes the Medal tally. As an asian, I'm proud. Why don't give Olympic Training to Army rather than Politicians 7 years ago
  • Just saw KV Anand's Maatyran trailer. Something struck on me! 7 years ago
  • @karthi_1 நல்லவேளை "முத்தமிழ் அறிஞர்களின் வாழ்வில் நடந்த சுவையான நிகழ்ச்சிகள்" உங்களிடம் இல்லை. ;) 8 years ago
December 2013
M T W T F S S
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031